Nasza pierwsza wycieczka do Radojewa odbyła się w zarazem w ostatni weekend, jak i dzień lutego.
Dobry czas na spacer, rozchodzenie nowych butów 
i wyrwanie się z zimowego letargu, tym bardziej, iż pozostałości po zimie nareszcie odchodzą powoli w niepamięć 
Pogoda od początku nam sprzyjała; błękitne niebo i temperatura na plusie to było naprawdę coś motywującego
Pojechaliśmy więc autobusem linii 67, by na radojewskiej pętli wysiąść.
Idąc ulicą Piołunową w kierunku Kokoryczowego Wzgórza możemy zaobserwować ciekawy widok: po prawej stronie stara stodoła tylko pozornie „straszy” swoim widokiem. Kiedy tylko podejdzie się bliżej, zauważy się w niej coś ciekawego -odsłonięte cegły są bardzo nietypowe, po ich strukturze widać bowiem, że nie były standardowo wypalane w piecu, ale wysychały na wolnym powietrzu.
Świadczy to o tym, że stodoła ta jest bardzo stara, może nawet starsza, niż radojewski dworek.
Idąc dalej, oczywiście naszą uwagę zwróciły ranniki zimowe (albo raczej „wiosenne” ) dopiero co wyłaniające się na zewnątrz.
Był to też poniekąd jeden z celów naszej wycieczki -ranniki jako zwiastun zbliżającej się wielkimi krokami wiosny
Dotarliśmy również na pseudo-ruiny, malownicze, jak zawsze
Spacer po Kokoryczowym Wzgórzu jak zawsze sprawia, że w ogóle nie czuję się, jak w obrębie miasta, a co dopiero w Poznaniu…
Najbardziej spodobała mi się koza w oknie 
niestety nie chciała wyjść ze swojego przytulnego schronienia.
Ze wzgórza przy dobrej widoczności da się dostrzec odrobinę poligonu w Biedrusku, ciekawy widok.
Niestety my musieliśmy już prawie biec na autobus powrotny
Jak wskazuje tytuł wpisu, z Radojewa udaliśmy się wprost na Cytadelę, gdzie to Wojtek miał mi do opowiedzenia szczegółową jej historię.
Z Rawelinu nr IV powoli, spacerkiem, poczłapaliśmy dawną fosą w kierunku Rawelinu nr I.
Pogoda nieco się zepsuła, ale nam w ogóle to nie przeszkadzało No i miałam rzadką -jak dla mnie- okazję sfotografować stemple na cegłach Cytadeli Poznańskiej.
Świetna wycieczka, polecam każdemu -zarówno rodowitemu Poznaniakowi, jak i przybyszowi z innych okolic Polski- każdy odnajdzie coś dla siebie.
Nie kazdy Poznaniak wie przecież, że Cytadela Poznańska -a właściwie „Fort Winiary”- jest jedną z dwóch w skali Polski… (Stosowne źródło)
Ale nie o tym tutaj…
W każdym razie zachęcam jak najbardziej do spaceru po naszej Cytadeli pod kątem historycznym, zarówno z przewodnikiem, który nie tylko ciekawie opowie, ale -a nuż- zafascynuje; jak i równie ciekawą lekturą we własnym zakresie
Trafiłem do Ciebie prosto z Grzybowiska. Świetna strona i dużo ruchu rowerowego i pieszego widzę
Kokoryczowe Wzgórze, to brzmi jak nazwa z jakiejś bajki. Wiosna idzie, teraz wszystko wychodzi szybko spod ziemi, trzeba tylko się śpieszyć, aby wszystkie te cuda odnaleźć i się nimi nacieszyć. Czego i Tobie w Święta życzę 
Bardzo ciekawe informacje, zwrócę uwagę na te detale, które opisujesz, gdy będę na Kokoryczowym Wzgórzu i na Cytadeli