Marcowe słońce zachęcało do kolejnej rowerowej wycieczki, toteż postanowiłam wybrać się tym razem w okolice Poznania. Wybór padł na Rezerwat Śnieżycowy Jar (w gminie Murowana Goślina).

Chciałam po pierwsze zobaczyć śnieżyce, które tak cudnie kwitną co roku (z daleka widać, jakby tworzyły piękny biały dywan) oraz zwiedzić nadwarciański szlak rowerowy (który docelowo z Poznania biegnie bodajże aż do Międzychodu).

Obie rzeczy się udały, kilometraż całej trasy to ok. 54 km (znów ze zdecydowaną przewagą duktów leśnych i polnych), tym razem i ścieżka bardzo dobrze utrzymana i oznaczona Po prostu dobrze się nią jedzie.

Poprzednie wizyty w „Śnieżycowym Jarze” opisywałam tutaj:

Śnieżycowy Jar ożył! /Poznań -Biedrusko -Starczanowo -29.02.2008r. -wycieczka rowerowa

Śnieżycowy Jar znów ożył! (26.03.2011) -wycieczka piesza

Jednego tylko nie przewidziałam -takiego najazdu ludzi na rezerwat…

Piękna pogoda przyciągnęła nie tylko rowerzystów i spacerowiczów, ale również kilka dość sporych zorganizowanych grup nordic-walking’owych (tzw. „kijkarzy”) Osoby zmotoryzowane przy wjeździe i do Starczanowa, i do lasu niedaleko rezerwatu -zajmowały każdy wolny skrawek miejsca. Słowem: tłum. No tak, wszak wolny dzień + piękna pogoda = tłumy Ale to nic: przyjechałam, zrobiłam zdjęcia (niestety brak makro z uwagi na obecność strażników leśnych: można dostać mandat wychodząc poza barierkę) i czas było ruszać w drogę powrotną

Poniższą trasę pokonałam dwukrotnie, start i meta w Radojewie:

Pokaż Radojewo ?Śnieżycowy Jar (x2 = 54km) na większej mapie

Trasa pokazana jest w uproszczeniu, gdyż w niektórych miejscach „zbaczałam” ze szlaku robiąc zdjęcia.

Profil topograficzny trasy:

A oto zdjęcia:

…jak dla mnie powinien nazywać się „Śnieżycowym RAJEM”

Jest kilka miejsc w pobliżu Poznania, które po prostu trzeba odwiedzić, zwłaszcza porą wiosenną; i obok Radojewa jest to niewątpliwie Śnieżycowy Jar, nieopodal wsi Starczanowo.

Stosunkowo niezbyt szeroko znany -jak co roku wabi wonią i widokiem (oba wrażenia niezapomniane!) Śnieżyc Wiosennych, które są niewątpliwie pierwszą wiosenną atrakcją, o którą warto się pokusić!

Obok Śnieżycowego Jaru znajduje się także inny ciekawy obiekt: Kasztelania Radzimska, czyli pradawne grodzisko, które zaistniało dzięki sąsiedztwu Warty (z racji swojego położenia często zamieniało się w wyspę).

Warta na tych ziemiach także należy do ciekawych terenów; urozmaicona linia brzegowa jest idealna do wycieczek pieszych, rowerowych i spacerów. Tym bardziej, iż po drugiej stronie rzeki jest poligon Biedrusko.

Dzikie ziemie, opasane z jednej strony przez Wartę, z drugiej zaś przez przełom Puszczy Zielonki i Puszczy Noteckiej, zarysowane licznymi pagórkami -z pewnością są doskonałym miejscem na wiosenne wycieczki

Polecam zobaczyć osobiście -ja co roku jestem pod wrażeniem widoku śnieżyc!

Oprócz Śnieżycowego Jaru -miło było zobaczyć też Strzeszyn: łyska wyglądająca coraz cieplejszych dni i kwitnący już podbiał świadczyły o całkowicie panującej już wiośnie

Na przekór nazwie Pierścień Poznański, który już nie raz uprzykrzył nam wyjazd, humor i dzień -postanowiłam nasz własny, autorski szlak nazwać „Obręczą”

Mapa dostępna pod TYM ADRESEM, gorąco zachęcam do kopiowania trasy, ponieważ uważam, że jest łatwiejsza, bardziej urokliwa i przede wszystkim -co ważne dla poznańskich rowerzystów- jest BLISKO miasta! -I to o wiele bliżej niż właściwy Pierścień, nie trzeba dojeżdżać PKP, ani innymi środkami lokomocji Oczywiście w pewnych momentach nasz szlak pokrywa się z ww. Pierścieniem., ale  uznaliśmy, że większość dostępnych tras jest wartych zboczenia z trasy

Nie twierdzę oczywiście, że szlak jest całkiem nowy (bo nie jest

Nasz szlak to mix kilku tras: wiedzie (począwszy od Malty) najpierw Szlakiem Cysterskim (szlakiem czarnym, mimo, że w zamierzeniu zmierza aż do Owińsk) -tylko do Bogucina, później Szlakiem Żółtym (Kicin), za Owińskami zaczyna się Pierścień Poznański, a na wysokości Kiekrza jedziemy Szlakiem Zielonym.

Szlak wiedzie następującymi miejscowościami i miejscami, począwszy od Poznania:

okolice Swarzędza -Gruszczyn -Bogucin -Kicin (okolice Dziewiczej Góry) -Owińska -Bolechowo -Biedrusko (poligon) -Złotowo -Kiekrz -jezioro Strzeszyńskie i Rusałka- park Sołacki.

Całość trasy, którą pokonaliśmy -to 73 km; wyjazd: 11:00, powrót 18:00.

Dla jednych dużo, dla jednych mało -warto natomiast wiedzieć, że trzeba w międzyczasie tak długiego wyjazdu (5 h samej jazdy) robić konieczne przerwy

TRASA:

My zaczęliśmy w Dębinie. Przyroda wspomagana słońcem i wszechobecną wiosną budzi się już do życia na całego! Dostrzegamy bajeczne kwiatki widoczne poniżej w galerii Mijamy Dębinę, chwila jazdy i już jesteśmy nad Wartą. O jak wiele lepiej jedzie się teraz jej brzegiem bez stanowiących utrapienie „chęchów” (czyt.: roślinności) po lewej stronie! -na szczęście została ona doszczętnie wykarczowana, co sprzyja podróżom wzdłuż rzeki.

Jeszcze większa chwila i jesteśmy na Malcie Na samym wjeździe miły widok w postaci drogowskazu dla rowerzystów ze szlakami, na które można wyruszyć Tabliczki profesjonalne -i co najważniejsze- aktualne

Krótki postój u źródełka i już możemy ruszać dalej, w las! W drodze mijamy chyba z 5 wiewiórek Jedziemy wzdłuż stawków Olszak I i II, później jeziora Swarzędzkiego… Ciepło, ponad 20 stopni, ale słońce nieco zachmurzone… Może się opalimy?

Pierwszy dłuższy postój już w okolicach Swarzędza, tuż obok jez. Swarzędzkiego. Chwila, by coś zjeść i napić się wody -w końcu mamy już ponad 15 km na liczniku

Ruszamy dalej, mijamy Gruszczyn, przejazdy kolejowe w Bogucinie, rzekę Główną i jej dolinę, a także wjeżdżamy na nasz zeszłoroczny szlak czereśniowy Na tej dróżce znajdziecie w sezonie tyle czereśni, że ho ho!

Wjeżdżamy podjazdem na równinę a stąd już niedaleko do Dziewiczej Góry!

Nie wjeżdżamy jednak na górę, mijamy ją bokiem Kicinem, a później niedaleko Miękowa wyjeżdżamy na szosę w kierunku Owińsk. Na szczęście jest tu ścieżka rowerowa …która jednak w pewnym momencie się kończy…  by później, w okolicach Owińsk i Bolechowa znów się zacząć

Za Bolechowem skręcamy z szosy w lewo, na Biedrusko. Przekraczamy tym samym Wartę (po prawej stronie widoczne niegdysiejsze przęsła mostu).

W Biedrusku znów dłuższy postój, trzeba wspomóc organizm

Wjeżdżamy na poligon, na szczęscie szlaban był otwarty. Tu nareszcie są większe możliwości na nadrobienie drogi czasem

I zupełna niepodzianka -słyszymy odgłosy silników jakby czołgów… a później je dostrzegamy -4 bojowe wozy piechoty właśnie wracają z ćwiczeń -nie mogłam odmówić sobie zrobienia kilku zdjęć -taka okazja nie zdarza się zbyt często

Po przejeździe poligonem wjeżdżamy do Złotnik, stamtąd już płynnie do Kiekrza, a później cały czas Zielonym Szlakiem w kierunku Dębiny, gdzie rozpoczęliśmy wyprawę.

SEZON ROWEROWY 2008 UWAŻAM ZA jak najbardziej OTWARTY !!!

(pierwszy wyjazd bez rękawiczek zimowych )

Dzisiaj postanowiliśmy pojechać PÓŁNOCNYM szlakiem zahaczając o kawałek, wycinek z Poznańskiego Pierścienia Rowerowego

stąd tytuł artykułu; trasa łącznie wyniosła 70 km.

Wyprawa wiodła najpierw przez Rusałkę, gdzie miałam okazję uchwycić mojego Authora Solutiona po tunningu

Stamtąd pojechaliśmy bardzo urokliwą trasą do nieodległego Strzeszynka. Trasa była pełna rowerzystów korzystających -podobnie jak my- z pierwszego prawdziwie wiosennego, ciepłego słońca

Docierając do Kiekrza -wjechaliśmy na Poznański Pierścień Rowerowy, o czym świadczyło oznakowanie na drzewach.

Dalszy odcinek Pierścienia i zarazem -wyjazdu- biegł poligonem Biedrusko (mieliśmy szczęście, szlaban otwarty ). Na tym etapie mój licznik pokazywał nieco ponad 30 km.

Jadąc poligonem -zwiedziliśmy jeszcze kościółek, a właściwie jego ruiny (dawna parafia w Chojnicy). Gdy tworzono biedruski poligon -miasteczko zostało wysiedlone, a kościółek pozostał i niszczeje do dziś.

Dłuższy dzień nareszcie pozwala na dłuższą jazdę rowerem

Kończąc, z biedruskiego poligonu wjechaliśmy do Moraska, a stamtąd dobrze znanym już szlakiem zoltym do Umultowa

Ostatniego dnia lutego zachęceni bardzo ładną pogodą -ruszyliśmy na pierwszą w tym roku wyprawę rowerową, za cel obierając sobie rezerwat śnieżyc wiosennych –Śnieżycowy Jar ,niedaleko wsi Starczanowo (gm. Murowana Goślina); pokonana odległość to ok. 90 km

Trasa wiodła poprzez Poznań, ulicą Naramowicką, dalej ul. Rubież i Nadwarciańską wzdłuż Warty, gdzie chwilkę odpoczęliśmy, ale po chwili ruszyliśmy dalej, kierując się najpierw w stronę Radojewa, a dalej -do Biedruska, Promnic i głównego celu -Starczanowa

Okoliczne drogi i pogoda -niemal cały czas nam sprzyjały, co tylko uatrakcyjniało wyjazd

Jechaliśmy ulicami… lasami… i polami co łatwo zauważyć na zdjęciach poniżej

W końcu dotarliśmy do celu

Śnieżyce pomimo lutego -były już w apogeum swojego rozkwitu!

Ww. rezerwat to skrawek prawdziwej, kwitnącej wiosny (która wkrótce nadejdzie!), także zachęcam do jego odwiedzenia!