Około 130 km od Poznania, na styku trzech województw: Wielkopolskiego, Lubuskiego oraz Zachodniopomorskiego -znajduje się przepiękny Drawieński Park Narodowy.

Była to tak naprawdę moja pierwsza wizyta w tym uroczym miejscu, kiedyś -jak się później okazało- tylko zahaczyłam o DPN w 2007 roku –LINK TUTAJ.

Park ma specyficzny mikroklimat, co było widać chociażby po pogodzie panującej tam: cała Wielkopolska spowita w mgłach, a im dalej od granic parku wgłąb- tym mniej mgły, aż całkowicie się rozeszła, by -wyjeżdżając z niego znów zanurzyć się w „rozlanym mleku”. Dzięki temu pośród ponurego dnia miałam okazję spędzić piękne jego chwile w otoczeniu feeri kolorów jesieni

DPN pozostawił we mnie bardzo pozytywne odczucia. Wrażenie robi przede wszystkim przygotowanie na wysokim poziomie, zarówno techniczne, jak i estetyczne miejsc biwakowych (widziałam wprawdzie połowę -trzy z sześciu, ale myślę, że jest tak we wszystkich). Jednym słowem widać niemały wkład pracy w te miejsca tak, by służyły turystom, a jednocześnie -by nie wyglądały sztucznie i syntetycznie oraz po prostu „wtopiły” się w krajobraz.

Reasumując: odwiedziłam zaledwie wycinek, niewielką część DPN-u, ale to co już widziałam i starałam się pokazać w tej relacji -z pewnością będzie miało oddźwięk i przełożenie na kolejną wyprawę w tamte rejony. Mam nadzieję, że tym razem będzie to wyprawa conajmniej kilkudniowa (oraz pełna odkrywania zupełnie nowych, ciekawych miejsc w tym parku, gdzie mnie jeszcze nie było)

Polecam odwiedzić oficjalne strony parku, gdzie można zasięgnąć wielu ciekawych, praktycznych informacji. Na powyższych stronach znajdziemy również (do pobrania) MAPKĘ PARKU, w tym: szlaków pieszych (będących zarazem rowerowymi), biwakowisk, parkingów oraz ciekawych miejsc wartych odwiedzenia. Opis szlaków znajdziemy zaś TUTAJ. Naprawdę zachęcam do esplorowania zarówno wirtualnych, jak i w szczególności -realnych zasobów DPN!

Spacer nad rz. Drawą:

//www.youtube.com/watch?v=8fj7ID2qn-w

Zdjęcia:

Wraz z rozwojem strony postanowiłam kontynuować i powoli poszerzać dział TEST SPRZĘTU (-niebawem zostanie całkowicie przeorganizowany i systematycznie pojawiać się będą nowe wpisy).

Jako, że ostatnimi czasy testuję głównie sprzęt turystyczny, raczej „biwakowy” -testowana dzisiaj zostanie swoista ‚podstawa’ turystycznego biwakowego wypadu /wyprawy -namiot, a konkretnie model, który stosunkowo niedawno został przez nas zakupiony.

Namiot MALWA-3 jest dostępny w 4 wariantach kolorystycznych; prezentowany tutaj to kolor jasnozielony.

Uwaga!

Poniższą recenzję piszę z perspektywy dwóch naprawdę ciężkich wyjazdów, na których namiot był używany i podczas których przeszedł on niezłe testy zarówno jeśli chodzi o warunki pogodowe (1.wyjazd: burza + wiatr + intensywna 1-godz. ulewa, 2.wyjazd: 7 x deszcz w ciągu 4h, w różnych intensywnościach), jak i warunki ‚topograficzne’ (dwa razy nad rzeką, przy czym raz rozbijany na totalnie mokrej trawie).

FIRMA: Abarqs

MODEL: MALWA-3

IL. OSÓB: 3

WODOODPORNOŚĆ: 2500 mm słupa wody

WYMIARY:  po rozłożeniu: 95 + 205 x 180 x 120 cm

po spakowaniu: 64 x 12 cm

WAGA: ok. 3,2 kg

Namiot.

Począwszy od 2-dniowego wypadu w lekkich warunkach, do 2-miesięcznego (powiedzmy -wakacyjnego) wyjazdu na wyprawę w dość specyficzne i często trudne warunki -namiot jest BARDZO WAŻNYM elementem naszej podróży i przetrwania.

W końcu to dla turysty przenośny dom; zależnie od warunków na wyprawie -albo ma zapewnić nam namiastkę ‚cywilizacji’ w dziczy albo maksimum wygody, jeśli z różnych powodów nie możemy wybrać innego sposobu na nocleg.

Mi osobiście namiot najbardziej ze wszystkich form nocowania na wyjeździe (no… może poza spaniem pod gołym niebem ) -kojarzy się z wolnością, wakacjami i w pełni wykorzystanym ‚potencjałem’ wyjazdu. Po prostu rozbijając namiot już mam radochę -cieszę się tym w pełni i nie mam problemu zarówno z samodzielnym rozbijaniem, jak i składaniem namiotu A mój chłopak może w tym czasie łowić naprawdę wieeelkie ryby

Abstrahując -podkreśliłam w specyfikacji najważniejsze w/g mnie zalety namiotu.

ZALETY

Model MALWA-3 charakteryzuje się (co widać na początku) -naprawdę dość dużym stopniem odporności na wodę, czyli opady deszczu (i wilgotność). Parametry te wystarczą ze spokojem na duuużą ulewę, trwającą minimum 1 h (co nasz namiot ‚przeżył’ właściwie od razu po pierwszym rozstawieniu). Wytrzymał ze spokojem

Oczywiście nie bez znaczenia jest odległość, jaka dzieli nieprzemakalny tropik namiotu od powłoki wewnętrznej. Jest to w najszerszym miejscu nawet ok. 15 cm. Odległość ta sprawia, że nawet jeśli powłoka zewnętrzna złapałaby wilgoć -nie powinna ona przedostać się do warstwy wewnętrznej (co ważne jest szczególnie nad ranem, po nocy spędzonej w komfortowej ‚suchości’).

Bardzo dobrym pomysłem w omawianym namiocie jest ‚bufor’ w postaci przedsionka. Sprawdza się on szczególnie podczas deszczu -to idealne miejsce, by np. zostawić na noc buty w suchym miejscu czy przechowywać inne rzeczy potrzebne na biwaku czy wyprawie. Poza tym podczas długiej intensywnej ulewy -wychodząc z części sypialnej- nie natykamy się od razu na wilgotne płachty zamykające namiot.

Kolejną ciekawą rzeczą zastosowaną przez projektanta -są dwa otwory wentylacyjne. W domyśle namiot ma jedno wejście (brak drugiego jest lekką przeszkodą w wymianie powietrza wewnątrz), ale ‚okienka’ dość dobrze spełniają swoje zadanie (wskazówka dla przyszłych użytkowników -warto okienka z zewnątrz podeprzeć cieniutkimi patyczkami, gdyż lubią ‚opadać’).

WADY

Namiot posiada jednak pewne wady, a konkretnie 2 mankamenty, które -gdyby dopracować- uczyniłyby z niego istny ideał.

Pierwsza rzecz -to moskitiera.

Użyty materiał jest dość kiepskiej jakości; dodatkowo podczas zamykania zamka pojawiają się na moskitierze lekkie nadwyrężenia -skutkuje to pojawieniem się drobnych rozdarć, które niestety z czasem będą się powiększać.

Mam również wrażenie, że faktura użytej siateczki -a konkretnie wielkość dziurek- jest zbyt duża i mniejsze owady potrafią pokonać i tą barierę. Jak łatwo się domyślić -mieć nieproszonych gości w namiocie, szczególnie w nocy- nie jest najprzyjemniejszym uczuciem na wyjeździe

Drugą rzeczą, nieco mniej rażącą -są rzepy, które ‚przytrzymują’ zamykanie przedsionka. Chodzi mi konkretnie o sposób mocowania owych rzep. Przyszyte są lekko niedokładnie, także za każdym razem, gdy je odpinam -mam wrażenie, że zaraz je urwę Całe szczęście nie są one głównym mocowaniem płacht wejściowych namiotu, całość opiera się na dwóch solidnych zamkach błyskawicznych.

PODSUMOWUJĄC…

Namiot MALWA-3 oceniam jako produkt bardzo dobry. Miał sprawdzić się w ciężkich warunkach -i sprawdził się znakomicie.

Mimo stosunkowo drobnych wad -spełnia swoje zadanie jak dotąd bezbłędnie i myślę, że tak pozostanie

Dobry stosunek jakości do ceny, a czasami po prostu nie warto przepłacać za produkty ‚markowe’.

Druga część Wakacji 2011

Wyprawa obejmowała lubuski odcinek rzeki Odry oraz dobę nad rzeką Wartą (wracając do Poznania).

Na zdjęciach m.n.: Wał Zielonogórski, żegluga rzeką Odrą w postaci barek, holowników, jachtów i łodzi; stacje pomp na rz. Odrze, granica z Niemcami na rz. Odrze od ujścia rz. Nysy Łużyckiej, rozlewiska rz. Odry, Park Narodowy Ujścia Warty i wieża widokowa, Santok i wieża widokowa: widok na ujście rz. Noteć, panorama ze wzgórza santockiego… oraz wiele innych

Nareszcie wakacje!

Jako, że Wartę, trzecią z rzek -mamy na miejscu w Poznaniu, I część wakacji spędziliśmy nad Odrą, drugą w kolejności co do wielkości rzek Polski

Odwiedziliśmy m.in. (na fotkach): Nową Sól (most zwodzony i port), nieczynny most kolejowy w Stanach na rz. Odrze, Wieżę Bismarcka w Wilkanowie k/Zielonej Góry, prom w Brodach, most obrotowy w Brodach (Oderstellung-część umocnień), most kolejowy w Nietkowicach na rz. Odrze, ujście i okolice rz. Ołobok.

Wycieczka obejmowała -jak w tytule- trasę: Torzym -Łagów (2 noclegi)- Toporów -Niesulice -Niedźwiedź -Mostki.

Początek, jak to zazwyczaj bywa, poprzez PKP (relacja Poznań -Frankfurt n. Odrą; godz. 10:45 z Poznania), by po dwóch godzinach podróży wysiąść w Torzymiu.

Dla zainteresowanych trasa: TUTAJ

Mieliśmy do dyspozycji następujące mapy:

1. Mapa północno -zachodniej Polski

2. Atlas szlaków rowerowych woj. lubuskiego: informacje TUTAJ

3. Mapa Pojezierza Łagowskiego/ MRU.

Od razu nadmieniam, że mapa nr 2 -tzw. ‚Atlas szlaków rowerowych woj. lubuskiego’ jest totalnie niekompetentny!

Szlaki rzadko zgodne są z rzeczywistością (choćby ich kolor czy umiejscowienie), a podczas wyjazdu spokojnie możnaby sobie ‚odpuścić’ spoglądanie na niego, by np. nie pomylić trasy (co zresztą już kilkakrotnie miało miejsce w naszym przypadku sugerując się ww. mapą). Jednym słowem -strata pieniędzy; na dodatek dość kiepsko przygotowany technicznie -to nie JEDEN atlas, ale zbiór SZEŚCIU małych map mogących łatwo się zawieruszyć w wyprawowym bagażu, trzeba pilnować zawartości. Jak dla mnie i znanych mi osób, które miały z nim do czynienia -niekompetentny i  niezasługujący na miano Atlasu rowerowego! I to atlasu -rzadko opisywanego- woj. lubuskiego!

Także nie polecam, chyba, że chcecie i lubicie się gubić

Wracając do wątku -trasa zaczęła się na PKP w Torzymiu, małym miasteczku zaledwie 50 km od granicy polsko-niemieckiej.

Pogoda była wymarzona na wycieczkę, a nawet -odrobinę- zbyt dobra -słońce nie dawało spokoju już po pierwszym kilometrze

Kierując się żółtym szlakiem z ww. „Atlasu rowerowego…” spróbowaliśmy pojechać od razu do miejscowości Walewice, ale po kilku kilometrach, ze wzglądu na baaardzo słabe oznaczenie tego szlaku- odpuściliśmy sobie i zawróciliśmy; tym razem pojechaliśmy w kierunku Sulęcina (zaznaczoną trasą).

Niestety szlaki w większości woj. lubuskiego nie należą do najlepiej oznakowanych, o czym mieliśmy okazję przekonać się jeszcze kilkakrotnie, m.in. podczas gdy -za jakiś czas- minęliśmy właśnie wioskę Walewice, nie było do końca jasne, w którą stronę dalej jechać…

Jednak jak zwykle dzięki Wojtkowej intuicji poradziliśmy sobie

Słonko piekło niemiłosiernie, ale nareszcie dotarliśmy do Łagowa Najpierw kąpiel w przepięknym jeziorku Trześniowskim by później umiejscowić się na najtańszym polu namiotowym u bardzo miłego chłopaka: Błażeja -tubylca :)(ul. Kolonia w Łagowie, 5 zł/os. za dobę!) -polecam gorąco!

Okazało się również, że mieliśmy szczęście /nieszczęście, ponieważ w tenże weekend w Łagowie zorganizowany był Zlot Motocyklistów; także nie ominęły nas opary benzyny, hałasy z silników i inne zwyczaje ‚motorowych’ łącznie z paradą maszyn, obowiązkową skórzaną odzieżą i innymi detalami

Nazajutrz rano pogoda wcale nie pogorszyła się i nic nie zapowiadało, by w porach popołudniowych odwiedziła nas burza

Jednak nasz namiot dał radę, a w końcu i tak rozpogodziło się na tyle, by znów rozpalić ognisko

Trzeciego dnia, w niedzielę rano -zebraliśmy się, namiot i ekwipunek i żegnając się z Łagowem -ruszyliśmy do Toporowa na pociąg. Jako, że zrobiliśmy to trochę ‚w ciemno’ -jak to bywa- przeliczyliśmy się -PKP wycofało bowiem pociąg, który kursował przez Toporów ok. godz. 12-13 (kiedyś nim wracaliśmy). Jedyny pociąg bezpośrednio w kierunku Poznania przejeżdża aktualnie przez Toporów o godz. 16:22 :/

Będąc tam już o 12:00 -uznaliśmy, że stratą czasu będzie siedzenie na dworcu bitych czterech godzin, czekając….

Toteż ruszyliśmy w dalsze beztroskie zwiedzanie w pobliskie okolice -tam, gdzie nas jeszcze nie było

Dalej była miejscowość Niedźwiedź i Przełazy -tuż nad jeziorem Niesłysz (Niesulice).

Usiedliśmy chwilę na przystani, by odpocząć -jezioro spodobało nam się na tyle, by je objechać wokół; tym bardziej, że wiódł tamtędy niebieski szlak, którym nigdy nie jechaliśmy. Zatem w drogę, mamy czas!

Warto wspomnieć, że -bardzo rekreacyjne- jezioro Niesłysz posiada pierwszą klasę czystości, jest dość rozległe i posiada urozmaiconą linię brzegową, stąd i liczne kąpieliska, ale i nawał turystów w sezonie

Polecam jak najbardziej!

Dodam również, że niedziela ze względu na swój specyficzny charakter wyprawowy -miała chyba najwięcej uroku

Liczne nowe trasy i ciekawość, co będzie za następnym zakrętem i co jeszcze zobaczymy -sprawiła, że w ogóle nie czuło się tych 40 km, które wtedy pokonaliśmy; czułam, że spokojnie mogłabym pokonać następne tyle

I tym sposobem dotarliśmy do Niesulic, później Krzeczkowic i Tyczyna, wprost do Mostek -akurat na czas pocigu

Na pewno powtórzymy wyjazd, choć zapewne z innym scenariuszem, tj. nieco inną trasą

Szkoda tylko, że pogoda nie dopisuje… ale to zaledwie środek wakacji, więc jest nadzieja, że będzie tylko lepiej

Pozdrawiam!

Tegoroczne prognozy pogody na pierwszomajowy długi weekend były dość niepewne, ale mimo to wybraliśmy się na wyjazd do województwa lubuskiego -konkretnie celem było zwiedzenie części MRU .

Ze względu właśnie na pogodę -wyjechaliśmy nie 1-wszego, ale 2-go maja, w piątek, pociągiem ok. 10:00.

Pogoda była obiecująca :), zapowiadało się ciekawie…

Grupa warowna Luddendorff, most na kanale taktycznym na Obrze: to tylko niektóre atrakcje województwa lubuskiego…

Luddendorff, Bledzew, Chycina… zapraszam do wirtualnej wycieczki!

Na wyjazd ten wybraliśmy się w połowie lipca, a celem było zwiedzanie pięknych i stosunkowo czystych terenów Drawieńskiego Parku Narodowego.

O samym parku można przeczytać na oficjalnej stronie.

Na wyprawę pojechaliśmy pociągiem do Krzyża Wlkp., skąd już całkiem niedaleko do ww. Parku.

Drobne zakupy spożywcze i po chwili ruszyliśmy w stronę biwakowiska w DPN, gdzie też przenocowaliśmy.

W drodze moje spore zaskoczenie -minęliśmy poletko… konopii indyjskiej w wersji przemysłowej

(W konopiach przemysłowych – w odróżnieniu od konopi indyjskich- znajdują się jedynie śladowe ilości substancji psychoaktywnej, tzw. „THC”).

Muszę przyznać, że dość dziwnie wyglądało to poletko

No nic, zrobiliśmy kilka zdjęć i pojechaliśmy dalej.

Na polu biwakowym -po rozbiciu namiotu- chwilę posiedzieliśmy przy ognisku.

Uwielbiam siedzieć latem przy ognisku! -Lato, jezioro, wakacje… Czego chcieć więcej?

Nazajutrz pojechaliśmy dalej, w kierunku Drezdenka… Zwiedziliśmy sporo terenów.

Na drugi nocleg wybraliśmy Ławicę, małą miejscowość niedaleko Sierakowa i Międzychodu.

Oto zdjęcia: