Tym razem, jako ciekawą alternatywę na spędzenie czasu przy średnio sprzyjającej pogodzie, wraz z parą znajomych odwiedziliśmy Łagów Lubuski.

Biorąc pod uwagę różne okoliczności -na miejsce dotarliśmy samochodem, w piątek ok. 19:30. Przywitała nas „niezbyt ładna pogoda”, a konkretnie deszcz wzmagający się z minuty na minutę…

Nocleg zaplanowany był pod namiotami, nie mieliśmy więc wyboru -rozkładaliśmy je w prawdziwej ulewie, która skończyła się jednak po ok. 40 min.

Nazajutrz z rana pogoda wcale nie była lepsza -niezbyt optymistycznie  wyglądał nasz poranek ok.7:30

Wieży w Jemiołowie prawie nie było widać, a pogoda zaczęła się poprawiać dopiero przed 9:00

Co niektórzy mieli nawet odwagę na poranną kąpiel…;) …a niektórzy woleli się trochę poopalać

Aż w końcu ładnie się rozpogodziło i nawet zrobiło się cieplej

Łagów słynie z pięknego jeziora, z niepowtarzalną wodą o turkusowym kolorze

(choć niezwykle trudno ująć tą barwę na zdjęciu zwykłą ‚cyfrówką’)

Właśnie ten charakterystyczny kolor jeziora i jego cudna przejrzystość sprawiają, że licznie odwiedzają je różne grupy płetwonurków.

Około 11:00 uznaliśmy z Wojtkiem, że zrobimy sobie spacer do miasteczka. Pogoda była na to wprost idealna.

Idąc ścieżką wzdłuż jeziora -odkryliśmy przy okazji dodatkową atrakcję: linę do skoków do wody.

Czyli jednym słowem -musimy tu wrócić

Na kolejnych zdjęciach widać wspomnianą wcześniej turkusową wodę jeziora Trześniowskiego; aż nie chce się wierzyć, że to jezioro…

W drodze do miasteczka (która notabene sama w sobie jest bardzo urokliwa) minęliśmy stary (zapewne poniemiecki) dworek.

Oczywiście nie mogliśmy sobie odmówić wejścia na wieżę zamku Joannitów

Łagów z wieży prezentuje się znakomicie

Widok drugiego jeziora, ostatnie spojrzenie z wieży… i schodzimy.

Będąc w Łagowie, tak jak i przed rokiem, trzeba było również spróbować ryby (konkretnie: lina, rok wcześniej: sielawy) z tutejszego jeziora… po której za chwilę nic nie zostało

Odwiedziliśmy również malowniczy łagowski wiadukt kolejowy.

Wiadukt -jak i wieża- góruje nad miasteczkiem. W międzyczasie zdążył spotkać nas mały deszczyk, a spacerek dobiegał końca.

Wsiedliśmy więc w auto i podczas małej wycieczki w okolice Kurska spotkaliśmy takie oto krowy (bawoły? żubry? bizony? tury?)

Po powrocie postanowiliśmy skorzystać z (jeszcze) dobrej pogody i pójść poskakać z odkrytej wcześniej liny, do wody.

Niestety ja ze względu na gips podczas tego wyjazdu ani razu nie popływałam w łagowskim jeziorku :/

Za to niektórzy dawali czadu na linie 

Za jakąś dobrą godzinę niestety w naszym kierunku nadciągała burza, więc musieliśmy szybko zmykać do ‚obozowiska’

Wieczór zakończył się siedzeniem przy ognisku, które co jakiś czas przerywały niespodziewane ulewy. W nocy z soboty na niedzielę nad Łagowem przeszły chyba z cztery burze :/ ale nasz namiot jakoś przetrwał

W niedzielę rano pogoda pogorszyła się jednak na tyle, że byliśmy zmuszeni spakować się i jechać z powrotem do domu :/

Tak oto minął nam weekend w Łagowie w pełni wakacji

Oto fotki:

Cała trasa dostępna pod tym TYM LINKIEM

Wycieczka jak najbardziej udana!

Pojechaliśmy w czwartek, nieco opóźnionym pociągiem (kierunek docelowo -Frankfurt n/Odrą), wysiadając w Zbąszyniu.

Jako, iż było to Boże Ciało, po drodze nie ominęły nas lokalne obrządki tegoż święta -niezwykle konserwatywne i tradycyjne…

Pierwszy nocleg (pod gołym niebem na legowisku z trzciny! ) -> niezwykła plaża zlokalizowana w Borowym Młynie niedaleko Pszczewa.

Kolejny upalny dzień spędziliśmy na swych maszynach przemierzając taką miejscowośc jak np. Międzyrzecz zaopatrując się przy okazji w różnego rodzaju napoje chłodzące

Drugi nocleg -> namiot rozbity na łące zlokalizowanej nad przepięknym i czyściutkim jez. Lubikowskim Doceniam wszelkiego rodzaju posiłki, szczególnie okonie i płotki wprost z jeziora

Trzeciego dnia nieco zaskoczyła nas pogoda, generalnie -nadciągająca burza.

Jednak po dłuższym oczekiwaniu na opad -postanowiliśmy ruszyc w trasę; burza jednak nas nie ominęła Niebawem ponownie zrobiło się upalnie, choc deszcz jednak troszkę oczyścił powietrze

Tego dnia przebyliśmy najwięcej km/dzień -78 Zwiedziliśmy również ‚przydrożny’ bunkier.

Nocleg -> planowo miał byc to las nad jez. Długim, jednak ostatecznie ulokowaliśmy się nad jez. Chycina

Ostatni dzień był właściwie dniem powrotnym, więc jechaliśmy wprost do Świebodzina

Cel został osiągnięty!

Cudowna, niezapomniana wyprawa!

Ale… wakacje dopiero się rozpoczynają!

Oto zdjęcia z wyjazdu: