Ropucha szara pojawia się dość wcześnie. Na niżu można ją spotkać już pod koniec marca. Gody rozpoczyna na początku kwietnia, nie ma szczególnych wymagań co do zbiornika. Jeśli woda zajmuje większy obszar, ropuchy trzymają się w strefie przybrzeżnej.

Ubarwienie godowe u tego gatunku nie występuje. U samców pojawiają się w tym okresie czarne modzele godowe na trzech pierwszych palcach kończyn przednich, stają się agresywne i często z braku samicy atakują inne zwierzęta. Ich głos jest słaby, ze względu na brak rezonatorów.

Samica składa jaja w dwóch sznurach i rozwiesza wśród roślin (w górach owija wokół kamieni). Pojedynczy sznur ma długość 2,5-5 m, a liczba złożonych jaj to około 2765 do 9746. Pojedyncze jajo ma średnicę ok. 1,7 mm (dane według Bergera).

Kijanki mają czarny grzbiet, brzuch jest jaśniejszy. Ich długość dochodzi do 2,5-3,5 cm. Przeobrażenie przypada na koniec czerwca. Młode ropuszki opuszczają wtedy masowo wodę. Ze względu na to, że podczas przeobrażenia tracą ogon, są mniejsze od kijanek ? 5-10 mm. W czasie tych masowych wędrówek wiele z nich ginie. Są one pożerane przez ptaki, inne płazy, a czasem owady i pająki. Giną również pod kołami samochodów. Dojrzałość płciową osiągają w 2 (samce) i 3 (samice) roku życia.

Cytat: Wikipedia.pl -więcej o Ropuchach Szarych TUTAJ.

//www.youtube.com/watch?v=iTxf8lYfxDw

…czyli atak zimy wiosną :/

Codziennie, spoglądając za okno zastanawiam się, kiedy w końcu wyruszę na jakąś wyprawę… Tęskno mi zarówno za rowerem, jak i za słońcem, spacerami, zielenią, śpiewem ptaków i spędzaniem całych dni na świeżym powietrzu… Wiem jedno: zimy 2012/2013 niestety nie można zaliczyć do krótkich i łagodnych :/

Mam wrażenie, że od pół roku za oknem nic się nie zmienia (może z przerwami na sporadyczne, kilkudniowe ocieplenia), ciągle śnieg i mróz, albo „dla odmiany”: 0 stopni i chlapa… Przy okazji dowiedziałam  się o sobie jednego: chyba nie byłabym w stanie mieszkać w Norwegii –chociaż w sumie nawet tam przychodzi czas na cieplejszą porę roku: lato polarne

Z okazji Prima Aprilis zrobiłam rekonesans swoich wyjazdów z zeszłego roku o podobnej porze (a nawet wcześniejszej -z marca 2012) i okazuje się, że byłam już na przynajmniej czterech większych wyprawach ROWEROWYCH:

Pośród Stu Jezior (18.03.2012)

Nadwarciańskim szlakiem do Śnieżycowego Jaru (20.03.2012)

Rowerem nieopodal Międzychodu (26.03.2012)

Na północ od Poznania: R-9 i Cysterski Szlak Rowerowy (28.03.2012)

… i dla kontrastu zdjęcia z dnia dzisiejszego, tj. 1.04.2013:

TEN ARTYKUŁ, ZDJĘCIA I VIDEO OPISANO W WIADOMOŚCIACH PORTALU TVN24 O RANNIKACH ZIMOWYCH!

Link dostępny TUTAJ.

Na dworze coraz cieplej, i nie wiem, czy to przypadek i zwykły zbieg okoliczności, ale wiosna zaczęła się w tym roku dokładnie 1 marca

Tradycyjnie, aby uczcić jej nadejście -wybrałam się podziwiać ranniki zimowe/wiosenne (obie nazwy funkcjonują w nazewnictwie roślin) do poznańskiego Radojewa -do Parku „Kokoryczowe Wzgórze” Dzień w pełni sprzyjał: 6 stopni na plusie, dużo słońca i wreszcie można było nacieszyć się spacerowaniem bez czapki i rękawiczek

W poniższych relacjach można obejrzeć fotografie ranników z lat poprzednich (i nie tylko):

• Flinta, Kończak i ranniki, czyli wiosna w środku zimy
• Apogeum Ranników Zimowych
• Ranniki Zimowe w trzech odsłonach!
• Wiosna tuż tuż! (luty 2011)
• W poszukiwaniu Wiosny: Radojewo -7.03.2010r.
• Kokoryczowym Wzgórzem ku Cytadeli -28.02.2010r.
• Szczyt formy ranników wiosennych -24.02.2008r.
• Dziewicza Góra, Radojewo, Morasko: 30 km -3.02.2008r.

//www.youtube.com/watch?v=Lvp0kD1zXpQ

Zdjęć ranników aż do przesady, ale chyba warto, skoro są one tylko jeden raz w roku, i to jeszcze pierwsze -po zimie!

Cytując za Wikipedią:

Jezioro Łagowskie (niem. Lagower See) ? jezioro rynnowe na Pojezierzu Łagowskim (część Pojezierza Lubuskiego), powierzchnia 82 ha, odwadniane przez potok Łagowa. W przeszłości było częścią pobliskiego Jeziora Trześniowskiego. Powstało wskutek sztucznego przedzielenia tych akwenów.

Na przesmyku między jeziorami leży wieś Łagów (województwo lubuskie, powiat świebodziński, gmina Łagów). Jezioro w całości położone na obszarze Łagowskiego Parku Krajobrazowego.

Od siebie dodam, iż jezioro jest nieco mniej urokliwe, niż pobliskie -Trześniowskie. Mimo, że jest nie tak, jak ono- przejrzyste- warto wybrać się nad nie… Rowerem wodnym, zwykłym czy też pieszo. Krótsze od jez. Trześniowskiego -jest mimo to mniej oblegane przez turystów „rowerowodnych”, także bez problemu można popłynąć na jego koniec, aż do ujścia potoku Łagowa. Miejsce to, wg mnie -ma w sobie fantastyczny, kameralny klimat…

Dziś pierwszy dzień wiosny, która notabene w tym roku faktycznie powitała nas trochę wcześniej, niż w zeszłym -zarówno pod względem „pogodowym”, jak i astronomicznym

Na tę okazję fantastycznie wpasowały się Ranniki Zimowe (lub Wiosenne -jak kto woli ) z Rezerwatu „Kokoryczowe Wzgórze” w poznańskim Radojewie, które właśnie są w szczytowej fazie kwitnienia (Byłam tam nie tak dawno, na początku marca, ale wtedy nie było efektu takiego, jaki jest teraz).

Tytuł wpisu mówi sam za siebie: prawdziwe apogeum, czyli wielki, żółciutki dywan z kwiatów wita nas po wkroczeniu do parku. W połączeniu z wszechobecnym już śpiewem i świergotaniem ptaków, bezchmurnym niebem i słońcem -całość tworzy piękny, bajkowy klimat. Warto wspomnieć, że kwitnieniu ranników towarzyszą także pszczoły uwijające się wśród żółtych jak słoneczka, kwiatków!

Wszystkim, którzy jeszcze nie odwiedzili tego pięknego i jedynego w swoim rodzaju miejsca -polecam jak najszybszą wizytę, ponieważ każdy ciepły dzień wiosny niestety skraca czas życia tych niezwykłych roślin.

(Przypominam również, że Ranniki Zimowe są silnie trujące)

Przedwiośnie już na całego Całe szczęście, bo zimy, choć pięknej, miałam już trochę dość, a każda pora roku musi mieć swoje 5 minut ;).

Ranniki jak co roku, są dla mnie oznaką, że wiosna już na dobre w drodze W tym roku powitamy ją o dzień wcześniej, niż zazwyczaj (ze względu na rok przystępny astronomiczny Pierwszy Dzień Wiosny to 20.03.br.).

Poprzednie wycieczki po „Kokoryczowym Wzgórzu”:

Wiosna tuż tuż! (luty 2011)

W poszukiwaniu Wiosny: Radojewo -7.03.2010r.

Kokoryczowym Wzgórzem ku Cytadeli -28.02.2010r.

Szczyt formy ranników wiosennych -24.02.2008r.

Dziewicza Góra, Radojewo, Morasko: 30 km -3.02.2008r.

Uwielbiam tą porę roku już od samego momentu jej wyczekiwania, wypatrywania jej symptomów… Wiosna niesie ze sobą niesamowitą radość po szarościach zimy, kwitnienie roślin, życie, śpiew ptaków, pierwsze promyki słońca i piękne, soczyste barwy natury… Aż chce się żyć!

Mamy w Poznaniu prawdziwe szczęście: możemy obserwować Ranniki Zimowe bardzo blisko naszego miasta, w Rezerwacie „Kokoryczowe Wzgórze”. Znajduje się on bardzo blisko Poznania, za Naramowicami -w Radojewie. Samochodem, nawet z drugiego końca miasta -dojazd zajmuje ok. 20 minut, autobusem MPK również da się tu dotrzeć bez przeszkód: kursuje tu linia 67 (Radojewo -Garbary). Dojazd jest wymarzony, ale warto wiedzieć, że jest to w końcu rezerwat, czyli bardziej, niż zwykle należy szanować tu przyrodę (NIE ZRYWAĆ roślin), i najlepiej obserwować rozrost i kwitnienie ranników z wydeptanego szlaku. Warto również pamiętać, że cała roślina Rannika Zimowego jest TRUJĄCA (nie wolno jej zrywać -grozi to ZATRUCIEM).

Ranniki, które widać poniżej -obserwowałam w ciągu niespełna dwóch tygodni, podczas trzech spacerów po Kokoryczowym Wzgórzu. Widać trzy etapy ich wzrostu: od przebijania się przez śnieg, który jeszcze zalegał w Parku, po stopniowy wzrost, aż do słonecznego marcowego dnia. Nie jest to jednak ich apogeum! -by zaobserwować Ranniki Zimowe w pełnej krasie i szczycie  kwitnienia polecałabym wizytę na Kokoryczowym Wzgórzu za tydzień (ok. 10.03.br), oczywiście warunkiem jest utrzymująca się pogoda bez śniegu i zbytnich przymrozków ;). Wtedy dopiero można będzie zaobserwować piękny, wiosenny, żółty dywan kwiatów

Kanał Mosiński:

[See image gallery at mojewyprawy.com]

Puszczykowo i Luboń:

[See image gallery at mojewyprawy.com]

Kątnik i Poznań:

[See image gallery at mojewyprawy.com]

Jak się okazuje, „Kokoryczowe Wzgórze” w Radojewie jest kokoryczowe nie tylko z nazwy!

Miałam okazję się o tym przekonać odwiedzając w pewne kwietniowe popołudnie ów rezerwat

Zapraszam do obejrzenia zdjęć pięknych roślin, które można podziwiać tam co roku