…i podgrzybki również, a jakże!

Jako, że pogoda ostatnio jest bardziej jesienna, niż letnia (no, może poza temperaturami), zaciekawiło mnie, co też dzieje się w lesie?

Czy grzyby już się pojawiły? Na zmianę aura upałowo-deszczowa, a to wyraźny sygnał, by udać się do lasu w poszukiwaniu kapeluszników

Rok temu -owszem i były- ale na początku września, czyli właściwie już jesienią.

Na TEJ STRONIE można sprawdzić na mapce występowanie grzybów, ale myślę, że i tak warto wybrać się samemu na rekonesans (a korzyści są przecież jasne -ruch na świeżym powietrzu ).

Dla przykładu -w dniu, kiedy sprawdzałam „dostępność” grzybów na ww. stronie -miejsce, gdzie mieliśmy pojechać było krwistoczerwone. Teraz jest już zupełnie innej barwy

I okazało się, że JUŻ SĄ, teraz -na początku sierpnia Ilości może nie rekordowe, ale są

Nic, tylko spacerować po naszych czystych lasach, a przy okazji rozglądać się za grzybkami

A oto, co udało nam się wypatrzeć

W miniony weekend, a właściwie w sobotę postanowiliśmy wybrać się na ostatnie (chyba ) w tym roku grzybobranie; okazji do zbioru tych smacznych darów lasu było już w przeciągu 1,5 m-ca kilka, lecz z braku aparatu i tym samym -uwiecznienia wcześniejszych zbiorów zamieszczam relację tylko z ostatniego wypadu

A więc, przygotowania do grzybowej wyprawy zaczęły się już dzień wcześniej: kosze, nożyki i dobry nastrój czekały już na nas przy drzwiach wyjściowych

Pozostała tylko wczesna pobudka, z którą nie mieliśmy specjalnych problemów.

Na dworcu PKS kupiliśmy bilety do grzybowego raju i w oczekiwaniu na bus rozkoszowaliśmy się rześkim porankiem, obserwując miasto budzące się z październikowego snu.

Podróż PKSem w tamte rejony Pojezierza Międzychodzko -Sierakowskiego jest bardzo urozmaicona, jeśli siedzi się od strony okna -można bowiem podziwiać widoki, które w płaskiej raczej Wielkopolsce są ewenementem: obserwując przejścia rzeźby terenu w bardziej pofałdowaną ma się wrażenie, jakby było się w zupełnie innym województwie. Nam miejscami teren przypominał troszkę tegoroczne wakacje na Mazurach -a szczególnie Pojezierze Olsztyńskie, ze wszystkimi licznymi górkami i kotlinkami

I już dojechaliśmy!

Podczas gdy oddalaliśmy się od miasteczka, widoki robiły się coraz piękniejsze, pogoda zaś-jak na październik- jeszcze piękniejsza! Czyste niebo, żadnej chmurki i przyjemne -złotojesienne- ciepełko… Tylko marzyć o takiej pogodzie na grzybkach!

Udało mi się nawet uchwycić czaplę siwą brodzącą w okolicznych stawach łowiskowych:

Złota polska jesień i widoki prawie amerykańskie robiły spore wrażenie

Spacer do lasu mijał nam bardzo miło, al kiedy tylko doszliśmy -rozpoczęło się prawdziwkowe i podgrzybkowe ‚polowanie’

Już wkrótce były pierwsze efekty; szczególnie spodobał nam się Wojtkowy prawdziwek…

…który już za chwilę został ścięty i zakończył żywot w Wojtkowym koszyku

Były też następne większe trofea, również popularny w polskich lasach Buciorus Pospolitus

W krótkim czasie nasze kosze stopniowo się zapełniały -podgrzybków naprawdę było sporo, czyli było i w czym wybierać Prawdziwy wysyp!

Na koniec jeszcze kilka czubai kani, by skompletować całość, choć niektórym służyły w ten słoneczny dzień jako parasolki

I czas ruszać w drogę powrotną, tak oto wyglądały nasze wspólne zbiory, zapraszam do obejrzenia galerii

Wyjazd jak najbardziej udany (z którego i tak najbardziej ucieszyła się moja babcia, której przekazaliśmy większość zbiorów ), szkoda, że sezon grzybowy już powoli się kończy :/

Oto zdjęcia z grzybobrania, na które wybraliśmy się z Magdą i Maciejem 30 września 2007r., do Puszczy Noteckiej -okolice Sierakowa (województwo Wielkopolskie):