Mimo, iż opisywałam już to miejsce -warto o nim wspomnieć raz jeszcze. Mowa o punkcie widokowym w Łężeczkach. Poprzednia relacja znajduje się TUTAJ.
Ów punkt widokowy znajduje się na terenie Sierakowskiego Parku Krajobrazowego, w gminie Chrzypsko Wielkie -nieopodal wsi Łężeczki.

Szerszy opis znajduje się na Wikipedii.

Centralny punkt stanowi pomnik grzyba, który -według napisu na nim wyrytym- jest „pierwszym na świecie pomnikiem na kuli ziemskiej odsłoniętym w trzecim tysiącleciu”. Jest w tym pewna wyjątkowość

Ze wzgórza roztacza się przepiękny widok na jez. Chrzypskie i Chrzypsko Wielkie, toteż w słoneczny dzień warto się tam wybrać -przy odrobinie szczęścia dostrzeżemy nawet wiadukt kolejowy na dziś już niestety nieczynnej linii kolejowej do Międzychodu…

Wiadukt do obejrzenia TUTAJ…

Bug, jako jedna z niewielu nieuregulowanych rzek w Polsce, ma w sobie coś z pierwotnej dzikości…

Wspaniały jej przykład, w postaci (chociażby) naturalnej erozji wąwozów rzeki -możemy zobaczyć w unikatowym rezerwacie „Szwajcaria Podlaska”, niedaleko Terespola. Najłatwiej dotrzeć tu kierując się na Neple (punkt orientacyjny stanowi czołg ). Dokładna lokalizacja znajduje się TUTAJ.

Malownicza nazwa rezerwatu nie wzięła się z niczego… Liczne zakola rzeki Bug (czasami nieomal o 360 stopni) stanowią kontrast dla wzgórz, pagórków i wzniesień otaczających ze wszech stron akwen graniczny.  Z tego, co zaobserwowałam -po białoruskiej stronie wzniesienia są znacznie niższe, i nie mają aż takiego uroku. Erozja gleby jest bardzo widoczna, szczególnie widać ją przy dojeździe samochodem do rezerwatu -chwilami miałam wątpliwości, czy wjadę/wyjadę (ścieżka leży na przełomie dość dużego osuwiska).

Więcej o rezerwacie można poczytać TUTAJ i TU.

Zdjęcia:

Tereny Pojezierza Międzychodzko -Sierakowskiego są bardzo piękne i wprost idealne do podziwiania ich zza dwóch kółek. Mnogość szlaków, zarówno pieszych, jak i rowerowych sprawia, że jest w czym wybierać planując rowerową wycieczkę -można ją „kilometrowo” dopasować do naszych możliwości i kondycji

Ja swoją, kolejną już wycieczkę, jak zwykle planowałam zaglądając do TEJ OTO MAPY, którą również gorąco polecam wszystkim podróżnikom chcącym lepiej poznać Pojezierze Międzychodzko -Sieakowskie Jest kompetentna, dokładna, przejrzysta i estetyczna, a co najważniejsze -jest mapą całego powiatu, co dodatkowo nas nie ogranicza

Jeśli chodzi o trasę, to początkowo zakładałam podążanie szlakami poprzez Puszczę Notecką, czyli drugą stroną Warty, ale ostatecznie zniechęciły mnie do tego dwie rzeczy: prom w Zatomiu Starym działający w weekendy tylko do 12:30 (planowałam start do Puszczy i powrót poprzez rzekę Wartę właśnie tą drogą), oraz dość późna godzina mojego startu w trasę (zwyczajnie nie zdążyłabym wrócić o rozsądnej porze).

Tym razem wyruszyłam właśnie dość późno, bo ok. 12:30, a wróciłam ok. 17:30. Jeśli chodzi o szlaki, to zaczęłam od szlaku niebieskiego, którym w pobliżu jez. Kolno dotarłam do Międzychodu. W mieście zjechałam na szlak czarny, który wiedzie na północ, w kierunku Kaplina; dalej do Mokrzca, w którym to wracając -wjechałam na Nadwarciański Szlak Rowerowy. A, że zazwyczaj nie lubię wracać tą samą drogą,to za mostem na rz. Warcie w Międzychodzie zjechałam na szlak żółty dojeżdżając tym samym do punktu startowego

Długość trasy to ok. 38 km:

Pokaż Rowerem nieopodal Międzychodu (37 km) na większej mapie

Wiedzie ona m.in. przez Bielsko, Międzychód, Radgoszcz, Kaplin i Mokrzec.

Oczywiście podczas wycieczki, oprócz pięknych krajobrazów, co rusz spotykałam leśne, dzikie zwierzaki. Zdarzyła mi się również niecodzienna przygoda, otóż zaobserwowałam i nawet zdążyłam uchwycić kamerą „szczekającego” koziołka sarny:

//www.youtube.com/watch?v=vQRwg9YZh5Y

Oto zdjęcia z wyjazdu:

Oto zdjęcia Warty w Poznaniu  w marcu 2011: śnieg już topnieje, lód rozmarza -najwyższy czas na wiosnę!

Do Wolska pojechaliśmy 3 maja, pociągiem z Poznania do Piły Głównej, a stamtąd do Białośliwia.

Po drodze, zwłaszcza na trasie Piła -Białośliwie podziwiać można urocze krajobrazy doliny rzeki Noteci -polecam jak najbardziej!

Wyjazd był bardzo udany, pogoda świetna -idealna na spacerowanie

O Wolsku można poczytać również TU i TU

Nasz spacer zakończył się zdobyciem szczytu i zejściem do Miasteczka Krajeńskiego na pociąg powrotny do Piły.

Chciałabym jeszcze kiedyś odwiedzić to piękne miejsce

A oto nasze fotki:

Ostatnio -a dokładniej rzecz biorąc- od pamiętnego dnia 14.04.2007r. zaczęłam swoją przygodę z rowerem (hehe, ale brzmi ;P ).

Kilkugodzinna wycieczka do WPNu (tak tak, wtajemniczeni wiedzą, o co chodzi ), przez piękne okolice Poznania (Luboń, Puszczykowo, Mosina, a w końcu nadwarciańskie tereny i moreny pozostawione przez obecny tu ‚zaledwie’ ok. 500 tys. lat temu Lądolód Skandynawski –>patrz<– ) pozostawiła we mnie nie tylko ból np. w postaci obrzęku mięśni nóg wskutek ich nadwyrężenia (czyt.: nieużywania na taką skalę już od dawna ;P ), ale również coś w rodzaju ogromnej radości z tak spędzanego czasu; relaksowaniem się aktywnością, o którą w zasadzie nie podejrzewałam swojej skromnej osoby…

Można zatem powiedzieć, że od tej pory nabrałam niesamowitej chęci na ww. spędzanie czasu wolnego; postaram się również poświęcać temu stopniowo coraz więcej ‚niezagospodarowanych chwil’ każdego dnia

I… jeszcze jedno:

Nie siedźcie tyle przed komputerem. To naprawdę szkodzi. Trzeba mi było przekonać się o tym na własnej skórze, bym uwierzyła Wcześniej nie było na to najmniejszych szans ;D

Zapewniam, że każda najmniejsza chwila spędzona aktywnie na świeżym powietrzu jest stukroć razy cenniejsza od najbardziej wypasionego laptopa

Sprawdziłam -polecam!

/brakuje tylko podpisu: ‚Martyna Wojciechowska’ /