Niedzielny poranek powitał mnie rześkim powietrzem, więc postanowiłam wybrać się na spacer. Wokół tylko mgła, cisza, spokój… Oraz różne odcienie bieli i szarości.

I tak naprawdę tylko obecność śniegu przypominała o zimie wokół; temperatura i ogólna aura bardziej przypominały przedwiośnie, niż „przedzimie”…

//www.youtube.com/watch?v=7JDiOGpNyJ4

W tym roku, VII już edycja Festiwalu odbyła się w dniach 8-9.12.2012r.

Relacja i zdjęcia z edycji V w 2010r. -pod TYM LINKIEM.

Zapraszam na spacer po świątecznym i bardzo dziś magicznym Starym Rynku w Poznaniu, by wśród dźwięku kolęd móc podziwiać rzeźby:

//www.youtube.com/watch?v=oXpNtGClMFo

A oto galeria zdjęć zarówno z etapu tworzenia rzeźb, jak i już gotowych dzieł:

Zima w tym roku okazała się bardzo nieprzewidywalna, mając na uwadze dość „ciepły” -jak na tę porę roku- grudzień i styczeń.

Tymczasem luty przymroził i przypomniał wszystkim, że jeszcze nie wiosna Do niej trzeba jeszcze poczekać ponad miesiąc. W związku z tym chciałabym zaprezentować małą galeryjkę zdjęć mroźnej, arktycznej zimy 2012

Moją uwagę zwróciły szczególnie dzikie zwierzaki, które jak widać -pomimo ekstremum zimy- dość dobrze radzą sobie z chłodem, śniegiem i wiatrem.

Kwiczoły spotkane na brzegach jeziora wesoło świergotały wcinając kalinę a pewna ciekawska sarenka z Dębiny próbowała eksplorować nowe tereny skracając sobie drogę przez zamarzniętą Wartę

Oba zwierzątka można obejrzeć pod tymi linkami:

KWICZOŁY:

http://youtu.be/sotHJQB5Uy0

SARENKA:

http://youtu.be/AhsH1X27lOU

STRUGA ZIMĄ (-12 stopni):

http://youtu.be/Zanf-vIqjRM

Obie rzeki, o których mowa -są jednymi z głównych prawobrzeżnych dopływów rzeki Warty w Wielkopolsce; pierwsza z nich zasila Wartę w samym Poznaniu, druga -na wysokości Obornik.

Oto galeria widoków z obu tych zimowych rzek: Głównej i Wełny:

Oto zdjęcia Warty w Poznaniu  w marcu 2011: śnieg już topnieje, lód rozmarza -najwyższy czas na wiosnę!

Kanał Mosiński:

[See image gallery at mojewyprawy.com]

Puszczykowo i Luboń:

[See image gallery at mojewyprawy.com]

Kątnik i Poznań:

[See image gallery at mojewyprawy.com]

Dnia: 12.12.2010.

Festiwal, jak co roku odbył się w Stolicy Wielkopolski, w jednym z bardziej reprezentatywnych miejsc -na Starym Rynku.

Startowały ekipy m.in. z USA, Rosji, Finlandii, Serbii i Francji, ale i oczywiście z Polski :).

Kiedy byłam tam -na Starym Rynku- ok. 15:00 w niedzielę (12.12.2010), można rzec, że rzeźby w połowie były już ukończone.

Ich formy przyciągały liczne rzesze Poznaniaków i turystów, którzy chętnie robili zdjęcia zarówno twórcom, jak i dziełom

Mimo dość ciepłej -jak na grudzień- aury (+1 C), rzeźby wcale nie topiły się zawzięcie Mam natomiast nadzieję, że przetrwają o wiele dłużej, conajmniej do Wigilii

W każdym razie tego życzę!

Wesołych Świąt!

Ostatnio, w połowie lutego pojechaliśmy do sąsiedniego województwa kujawsko -pomorskiego, konkretnie do Inowrocławia.

Wyjazd niestety zdecydowanie nie-rowerowy

Profilaktycznie zabrałam aparat, gdyż mieliśmy możliwość choć w małym stopniu obejrzeć sobie mały kawałek Kujaw.

Od razu rzuciły nam się w oczy wszechobecne wiatraki,a raczej ‚turbiny wiatrowe’

Naprawdę dużo ich w okolicach Inowrocławia,  co widać w galerii

(I -może nie wygląda- ale tego dnia było baaaardzo zimno).

Wreszcie dojechaliśmy do Kruszwicy i odnaleźliśmy Mysią Wieżę; prezntowała się dumnie: Jak wszyscy wiedzą, z tym miejscem wiąże się legenda o królu Popielu, którego zjadły myszy . Było jednak za zimno i myszy chyba się poukrywały -żadnej nie udało nam się wypatrzeć

I -jak chyba każdy wie -Mysia Wieża znajduje się nad jeziorem Gopło

w sezonie można popływać po nim gondolą.

Niestety okazało się, że wieża tego dnia jest zamknięta, jednak mimo to dało się na nią wejść i zobaczyć panoramę jeziora Gopło

Przed nami było tylko kilka kroków po zakręconych schodach…   …i już mogliśmy zobaczyć, co stamtąd widać

-Białe, zaśnieżone połacie, to zamarznięta tafla ww. jeziora Gopło;  latem ta panorama musi wyglądać cudownie

Szczególnie spodobał mi się ‚balkonik” na kruszwickiej wieży

I na tym zakończyliśmy wizytę w Kruszwicy, może wrócimy tu jeszcze latem, rowerami… kto wie?

Dalej pojechaliśmy już do docelowego Inowrocławia, m.in. zobaczyliśmy słynne Solanki (opis działania’ można znaleźć tutaj).

I pomost/molo -prawie jak w Sopocie

Na tym zakończyliśmy naszą wycieczkę.

Jakiś czas temu do Poznania przyszła Zima, ta prawdziwa -ze śniegiem i ścinającym krew w żyłach mrozem
Postanowiliśmy się więc bliżej Jej przyjrzeć, w końcu przychodzi tylko raz w roku
W tym celu udaliśmy się w minioną sobotę (‚uzbrojeni’ ‚w łyżwy ) do Parku ‚Dębina’ na zamarznięty staw Borusa, który stał się istnym centrum rekreacji -dzieci i dorośli szaleli na figurówkach i sankach, grali w hokeja, a nawet wędkowali
Chwilę pojeździłam na łyżwach, a później przyszedł czas na spacer po Dębinie.

Mimo, że sobotnia pogoda nie rozpieszczała Poznaniaków słońcem, to spacerowało się całkiem miło rześkie powietrze pozwalało nabrać energii na cały dzień.
Zawędrowaliśmy również na tzw. ‚Grundelę’ całkiem skutą lodem, zastając niezniszczalne trzciny

_______________________________________________________________

W niedzielę, 11 stycznia br. wybraliśmy się nad Wartę, również skutą lodem, by pospacerować i obejrzeć ten niecodzienny widok.

Pogoda była prześliczna -słońce odbijało się w śniegu jeszcze bardziej rozjaśniając krajobraz
Cienka granica błędu odznaczała się na wyraz wyraźnie : zamarznięte kry na Warcie (lewa strona kadru jednej z fotografii w galerii) -efekt spowodowany wcześniejszym roztopieniem się gładkiej tafli lodu i ponownym jego zamarznięciem.

Były również ptaki (owa niezamarznięta przestrzeń na rzece ostała się właśnie tylko dzięki nim): spora grupa kaczek, mew, a nawet kawek
Dostały od nas w sumie kilka bochenków chleba

Po warciańskim spacerze pojechaliśmy jeszcze na chwilę na Maltę; chcieliśmy zobaczyć, jak prezentuje się zimową porą, bez wody (jedynie z korytem Cybiny na środku).
Na podobny pomysł wpadło widocznie więcej osób, bo -szczerze mówiąc- przechodząc niedaleko Kopca Wolności, i tym samym, stoku Malta Ski -czułam się trochę jak na zakopiańskich Krupówkach
Masa ludzi, wszędzie narty, sanki i ten krajobraz!
Na tym zakończyliśmy ostatnie weekendowe wyprawy