Niby zima, a jednak wiosna… Niby początek lutego, a wydaje się, że jakby koniec marca… I tylko temperatura przypomina, że jednak zima, bo jakby 8 stopni, a jednak 1 stopień (odczuwalny). Ale i tak wiosna już idzie!

I niech już przyjdzie, bo tęskno mi do wycieczek całodniowych, roweru, zieleni, przyrody w pełnej krasie…

Zieleń ze zdjęć jakby żywcem wyjęta z pełnowiosennej aury, co bardzo mnie cieszy, bo miło spędzić czas w minimum trzech różnych miejscach -i w każdym potwierdzić przybycie wiosny

A dowody mam niezbite: przylatujące gęsi, wiosenne roztopy na rzekach i polanach, dźwięki przyrody i oczywisty, radosny świergot ptaków oraz (prawdziwy as w  rękawie!): wyłaniające się z ziemii ranniki zimowe! Wiosna jest blisko!

//www.youtube.com/watch?v=AI2wF0tiSto

Niedzielny poranek powitał mnie rześkim powietrzem, więc postanowiłam wybrać się na spacer. Wokół tylko mgła, cisza, spokój… Oraz różne odcienie bieli i szarości.

I tak naprawdę tylko obecność śniegu przypominała o zimie wokół; temperatura i ogólna aura bardziej przypominały przedwiośnie, niż „przedzimie”…

//www.youtube.com/watch?v=7JDiOGpNyJ4

Nad królową polskich rzek, Wisłę, chciałam wybrać się już dawno. Nie licząc kilku podróży pociągiem poprzez Toruń, gdzie Wisłę widzi się zaledwie przez chwilę, i to z okna -w tym roku wybrałam się nad nią tak naprawdę po raz pierwszy. Miałam również okazję o wiele dłużej na nią popatrzeć. Potęga, ogrom wody i przestrzeni spotęgowały olbrzymie piaskowe wydmy, które znajdują się niedaleko miast: Góra Kalwaria oraz Karczew. Owe wydmy zostały objęte ochroną, stanowią one Rezerwat o nazwie „Łachy Brzeskie”.

Jak opisuje Wikipedia, jest to:

faunistyczny rezerwat przyrody położony na terenie gmin: Góra Kalwaria i Karczew w województwie mazowieckim.

Został powołany Rozporządzeniem Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 23 grudnia 1998 r. (Dz. U. z 1998 r. Nr 166, poz. 1224^[1]). Zajmuje powierzchnię 476,31 ha.

Teren rezerwatu obejmuje wyspy, piaszczyste łachy oraz wody płynące Wisły między Otwockiem Wielkim a Górą Kalwarią. Celem ochrony było zachowanie ze względów naukowych i dydaktycznych ostoi lęgowych rzadkich i ginących gatunków ptaków występujących na obszarze rzeki Wisły.

Rezerwat jest bardzo ważną ostoją ptaków wodnych: mew, rybitw, siewkowatych. Ponadto na wyspach odpoczywają ptaki lecące nad doliną Wisły. Występują tu również m.in. czaple oraz bieliki.

Naprawdę warto się tam wybrać i na własne oczy zobaczyć ogrom tego miejsca, zwłaszcza opisywanych wydm i łach piasku, które potrafią się tworzyć w najbardziej nieoczekiwanych miejscach, i to nie tylko na nadbrzeżu… Abstrahując, zadziwia mnie szczególnie fakt, iż na największej polskiej rzece, jaką jest Wisła -wały przeciwpowodziowe (do których tak bardzo przywykliśmy w Wielkopolsce na naszej ukochanej Warcie) okazują się w zasadzie jedynie „symboliczne”, tzn. dość niskie w stosunku do miary rzeki: z tego, co zaobserwowałam (chociażby obok widocznego na zdjęciach mostu kolejowego) dosłownie obok wałów funkcjonuje już normalna zabudowa domów mieszkalnych…

Oto zdjęcia:

Czasami bywa tak, że będąc w jednym miejscu kilka razy -nie odkrywa się go w pełni, tzn. potencjału, magii… I wbrew pozorom, trzeba tam pojechać przysłowiowy „dziesiąty (lub setny) raz”, by dostrzec to, czego za pierwszym razem się nie dostrzegło…
Tak też było z miejscowością o dyskusyjnej nazwie „Kłopot”, tuż przy samej granicy polsko -niemieckiej.
Mimo, iż bywałam nieopodal kilkukrotnie, nie wiedziałam, że… stoi tam most!
I to nie byle jaki…

Jak pisze portal www.powiatslubicki.pl:

Wybudowany w okresie międzywojennym most łączył Kłopot (Kloppitz) z Fürstenbergiem (obecnie nadbrzeżna dzielnica Eisenhüttenstadt). W roku 1945, podczas odwrotu wojsk niemieckich środkowa ? stalowa- część mostu została wysadzona w powietrze. Powstał w ten sposób specyficzny w swym wyglądzie przerwany most wchodzący głęboko w koryto Odry. W roku 2000, kiedy prowadzono remonty wałów przeciwpowodziowych, po zdjęciu wierzchniej warstwy ziemi odkryto szczątki żołnierza niemieckiego w kompletnym umundurowaniu oraz liczne niewybuchy, różnego kalibru pociski i elementy uzbrojenia.

Most, a raczej polska połowa jego ruiny (po niemieckiej stronie po moście nie ma ani śladu, oprócz braku w zadrzewieniu wałów), jest w dość opłakanym stanie, co nie przeszkadza licznym turystom (z całej Polski) w jego zwiedzaniu. Betonowa konstrukcja nadszarpnięta znakiem czasów (i zapewne -wnioskując po dziurach- materiałami wybuchowymi), stanowi bardzo malowniczy punkt na tle szerokiej, granicznej rzeki Odry…

Warto go zobaczyć, tym bardziej, iż okolica Kłopotu jest dość dzika i stanowi piękną ostoję ptactwa (np. bocian biały, bocian czarny, czapla siwa, gęś gęgawa, żuraw etc.)

W samej miejscowości Kłopot znajduje się Muzeum Bociana Białego.

Cytat z portalu powiatslubicki.pl:

Utworzone w 2003 r. z inicjatywy ZO LOP w Zielonej Górze. Prowadzi edukację przyrodniczą ze szczególnym naciskiem na biologię i ekologię bociana białego. Ponadto w budynku znajduje się ekspozycja poświęcona bocianowi i okolicznej przyrodzie. Muzeum posiada miejsca noclegowe. W sąsiedztwie usytuowana jest wieża widokowa, z której można podziwiać bocianią wieś i jej mieszkańców ? bociany białe, które gnieżdżą się tu w ilości około 20 par. W latach 80-tych były tu 33 lęgowe pary.

Szerzej o moście można przeczytać na portalu polskaniezwykła.pl, czy kochajlubuskie.pl.

Oto zdjęcia mostu:

Obie rzeki, o których mowa -są jednymi z głównych prawobrzeżnych dopływów rzeki Warty w Wielkopolsce; pierwsza z nich zasila Wartę w samym Poznaniu, druga -na wysokości Obornik.

Oto galeria widoków z obu tych zimowych rzek: Głównej i Wełny:

Przedstawiam galerię najnowszych woblerów handmade:

Wokół jesień w pełni.

Za nami pomarańcz jarzębiny, a kasztany spadły już dawno… -w przeciwieństwie do wszystkich liści na drzewach: one nadal czerwienią się, żółcą i barwią się na wszystkie październikowe kolory. A jesień w tym roku udała się, ach udała!

Warto z tej okazji pamiętać o tym , co mamy w pobliżu, a często tego niedoceniamy: np. o rzece Warcie; i wybrać się choćby na małą wycieczkę nadrzecznymi traktami, które właśnie jesienią są dostępne jak nigdy Roślinność przygotowuje się do zimy kurcząc swoje rozmiary, toteż przejść łatwiej gęstymi za lata -zaroślami

Polecam zwłaszcza wyprawy poranne, zaraz po wschodzie słońca -Warta wtedy niesamowicie paruje, co widać na zdjęciach.

Wiem, czasami trudno się przemóc, bo obecnie rankiem bywa naprawdę ziiiiimnoooo, ale zapewniam -warto! (w dniu, gdy fotografowałam Wartę -temperatura wynosiła jakieś +5 stopni, ale temp. odczuwalna była o jakieś 10 stopni niższa… brrr…

Bardzo polecam zestaw: czapka+szalik+rękawiczki. )

Trzeba tylko uważać na pewną wszędobylską roślinę, której nazwy niestety nie znam -ale która ma niezwykle czepne nasiona: dlatego też radzę na nadwarciańskie wycieczki nie ubierać odzieży z bawełny. Po przejściu kilku metrów cali będziecie „oczepieni” tym paskudztwem Z obserwacji (warto pamiętać, że): najlepsze są jeansy, nylon i syntetyczne ubrania: kurtki i spodnie -do tego nasiona się nie przyczepiają.

Mam nadzieję, że to nie zniechęci nikogo, a wręcz ujrzenie osobiście takich widoków będzie miłym wynagrodzeniem porannego wstawania

Jako, że Pani Jesień już przybyła (a jak na razie jest zimna i mokra -co widać bez trudu za oknem, brrr….) -ja postanawiam pokazać Jej piękniejsze oblicze

Mało w tym wpisie będzie zbliżeń liści i jesiennych owoców -„w tym sezonie” ja stawiam na pejzaże, panoramy, kolory i słońce

Widoki iście ciekawe, bo już jesienne, ale z duuuuuużą domieszką słonka

A tym ciekawsze, że również rzeczne -ciekawostką niech będzie fakt, że na moich zdjęciach zarówno Odra, jak i Warta miały dość niski stan (w tym: Odra 1,62 m; nigdy nie widziałam jej na żywo niższej, niż wtedy).

Druga część Wakacji 2011

Wyprawa obejmowała lubuski odcinek rzeki Odry oraz dobę nad rzeką Wartą (wracając do Poznania).

Na zdjęciach m.n.: Wał Zielonogórski, żegluga rzeką Odrą w postaci barek, holowników, jachtów i łodzi; stacje pomp na rz. Odrze, granica z Niemcami na rz. Odrze od ujścia rz. Nysy Łużyckiej, rozlewiska rz. Odry, Park Narodowy Ujścia Warty i wieża widokowa, Santok i wieża widokowa: widok na ujście rz. Noteć, panorama ze wzgórza santockiego… oraz wiele innych

Nareszcie wakacje!

Jako, że Wartę, trzecią z rzek -mamy na miejscu w Poznaniu, I część wakacji spędziliśmy nad Odrą, drugą w kolejności co do wielkości rzek Polski

Odwiedziliśmy m.in. (na fotkach): Nową Sól (most zwodzony i port), nieczynny most kolejowy w Stanach na rz. Odrze, Wieżę Bismarcka w Wilkanowie k/Zielonej Góry, prom w Brodach, most obrotowy w Brodach (Oderstellung-część umocnień), most kolejowy w Nietkowicach na rz. Odrze, ujście i okolice rz. Ołobok.