Niby zima, a jednak wiosna… Niby początek lutego, a wydaje się, że jakby koniec marca… I tylko temperatura przypomina, że jednak zima, bo jakby 8 stopni, a jednak 1 stopień (odczuwalny). Ale i tak wiosna już idzie!

I niech już przyjdzie, bo tęskno mi do wycieczek całodniowych, roweru, zieleni, przyrody w pełnej krasie…

Zieleń ze zdjęć jakby żywcem wyjęta z pełnowiosennej aury, co bardzo mnie cieszy, bo miło spędzić czas w minimum trzech różnych miejscach -i w każdym potwierdzić przybycie wiosny

A dowody mam niezbite: przylatujące gęsi, wiosenne roztopy na rzekach i polanach, dźwięki przyrody i oczywisty, radosny świergot ptaków oraz (prawdziwy as w  rękawie!): wyłaniające się z ziemii ranniki zimowe! Wiosna jest blisko!

//www.youtube.com/watch?v=AI2wF0tiSto

Zapraszam do obejrzenia zdjęć z pierwszej w 2008 roku rowerowej wyprawy na tamę na rzece Ołobok, która odbyła się w dniach: 12-13.04.2008r.:

Był to weekendowy wyjazd, a nasz skład chwilowo został powiększony o jedną osobę

Pojechaliśmy pociągiem z Poznania Głównego przed godz. 20:00, a na miejscu (w Świebodzinie) byliśmy ok. godz. 22:00.

W mroku nocy dotarliśmy na pierwsze noclegowisko, czyli tamę na rzece Ołobok

Drugi nocleg -był to Łagów Lubuski, skąd też wyruszyliśmy do domu.

W każdym razie pogoda dopisała na całego, można było korzystać z lata do woli!

Oto fotki:

…czyli wyprawa poprzez trzy sąsiadujące ze sobą województwa: wielkopolskie, lubuskie i zachodniopomorskie.

Odbyła się w dniach: 30.06-7.07.2007r.

W tegoroczne wakacje -bodajże najciekawiej (a jakże! ) spędzone w moim dwudziestoletnim życiu -odbyłam naprawdę sporo interesujących wyjazdów, długodystansowych jak i jednodniowych wypraw -wzbogacając tym samym swe rowerowo-przygodowe doświadczenia o wszelkiej maści wrażenia z przepięknych i zapierających dech widoków, niezapomnianych chwil, pełnych adrenaliny noclegów w różnorodnych dzikich terenach Polski i wielu innych rzeczy, których nie sposób wymienić ot tak…

Naprawdę będzie co wspominać

Swoje wakacje zaczęłam punkt 1 lipca 2007r.

Zaplanowana trasa, oczywiście rowerowa, miała wieść względnie od zachodniej, poprzez północną Polskę (oczywiście mając Poznań za punkt odniesienia).

Wraz z Wojtkiem pojechaliśmy późnym popołudniem, notabene pociągiem do Zbąszynia, skąd ‚oficjalnie’ rozpoczęliśmy swoją podróż poprzez polskie trakty i szosy

Pierwszy nocleg miał miejsce na znanym już z poprzednich wypraw miejscu, zalewem Ołoboku; tzw. ‚tamie’. Droga w ww. miejsce niosła ze sobą również wspomniane wcześniej wrażenia w postaci ogromnej dawki adrenaliny, gdyż na tamę dojechaliśmy kilkanaście minut po północy. Trzeba również wspomnieć, iż -jako dość oddalone miejsce od miasteczka, praktycznie w samym lesie- dojazd odbywał się w zupełnej niemal ciemności; jedyną rzeczą, która pozostawała jako-tako widoczna -były białe pasy na szosie Daje to niesamowite wrażenia, stukroć lepsze, niż najnowocześniejsza nawet gra komputerowa! Po prostu trzeba to przeżyć Polecam i gwarantuje, iż jazda rowerem wygląda na tyle ‚zupełnie inaczej’, iż zostanie w pamięci na długo!

Oto galeria zdjęć z wyjazdu:

Wyjazd ten odbył się w konwencji tzw. ‚spontanów’

Nieplanowany do końca -ani sama trasa, ani pogoda ostatniego weekendu ale kto powiedział, że tylko zaplanowane wycieczki są godne przeżycia?

Pojechaliśmy popołudniem ze stacji Poznań -Górczyn, docelowo zmierzając do Świebodzina, gdzie zakończyliśmy naszą ostatnią wyprawę… Sobotnia pogoda płatała nam figle swoją zmiennością, więc tego dnia -prócz słońca w pełni i deszczu z ‚oberwania chmury’ -mieliśmy również okazję obejrzeć piękną tęczę

Jako, że docierając do celu podróży PKP -było już dość późno, postanowiliśmy ruszyć od razu. Jako główny cel obraliśmy zaś poniemieckie śluzy -zapory spiętrzające wodę- na rzece Ołobok, niedaleko Świebodzina

I jeden wniosek: Pojezierze Lubuskie jest piękne!

Oto dowody: