Oto zdjęcia Warty w Poznaniu  w marcu 2011: śnieg już topnieje, lód rozmarza -najwyższy czas na wiosnę!

Kanał Mosiński:

[See image gallery at mojewyprawy.com]

Puszczykowo i Luboń:

[See image gallery at mojewyprawy.com]

Kątnik i Poznań:

[See image gallery at mojewyprawy.com]

Ostatnio, w połowie lutego pojechaliśmy do sąsiedniego województwa kujawsko -pomorskiego, konkretnie do Inowrocławia.

Wyjazd niestety zdecydowanie nie-rowerowy

Profilaktycznie zabrałam aparat, gdyż mieliśmy możliwość choć w małym stopniu obejrzeć sobie mały kawałek Kujaw.

Od razu rzuciły nam się w oczy wszechobecne wiatraki,a raczej ‚turbiny wiatrowe’

Naprawdę dużo ich w okolicach Inowrocławia,  co widać w galerii

(I -może nie wygląda- ale tego dnia było baaaardzo zimno).

Wreszcie dojechaliśmy do Kruszwicy i odnaleźliśmy Mysią Wieżę; prezntowała się dumnie: Jak wszyscy wiedzą, z tym miejscem wiąże się legenda o królu Popielu, którego zjadły myszy . Było jednak za zimno i myszy chyba się poukrywały -żadnej nie udało nam się wypatrzeć

I -jak chyba każdy wie -Mysia Wieża znajduje się nad jeziorem Gopło

w sezonie można popływać po nim gondolą.

Niestety okazało się, że wieża tego dnia jest zamknięta, jednak mimo to dało się na nią wejść i zobaczyć panoramę jeziora Gopło

Przed nami było tylko kilka kroków po zakręconych schodach…   …i już mogliśmy zobaczyć, co stamtąd widać

-Białe, zaśnieżone połacie, to zamarznięta tafla ww. jeziora Gopło;  latem ta panorama musi wyglądać cudownie

Szczególnie spodobał mi się ‚balkonik” na kruszwickiej wieży

I na tym zakończyliśmy wizytę w Kruszwicy, może wrócimy tu jeszcze latem, rowerami… kto wie?

Dalej pojechaliśmy już do docelowego Inowrocławia, m.in. zobaczyliśmy słynne Solanki (opis działania’ można znaleźć tutaj).

I pomost/molo -prawie jak w Sopocie

Na tym zakończyliśmy naszą wycieczkę.

Niedaleko Poznania znajduje się przepiękny park.

Można tam dojechać bardzo tanim kosztem,

wsiadamy bowiem w autobus linii 67 (MPK), który kursuje mniej-więcej co 30 min. z dworca Śródka.

Przepiękny park znajduje się w miejscowości o nazwie Radojewo -jest to obecnie teren wcielony już w obszar Poznania.

Obszar ten jest objęty ścisłą ochroną (rezerwat nosi ‚malowniczą’ nazwę Kokoryczowe Wzgórze ) .

Zwiedzanie radojewskiego parku rozpoczęliśmy od widoku dworku, który pomimo swojego wieku -prezentuje się nienajgorzej.

Jestem pewna, że niegdyś, jeszcze w czasach swojej świetności musiał być jeszcze piękniejszym uosobieniem zamysłów swojego twórcy

Przechadzając się po Kokoryczowym Wzgórzu trafiliśmy w końcu na nieco zagadkowe, romantyczne ruiny

Są to jednak w rzeczywistości pseudo-ruiny, wybudowane w modnym stylu ówczesnych czasów jeszcze w czasach posiadania parku przez swojego prawowitego właściciela.

Szkoda

Niesamowite emocje daje chwila, kiedy przechadzając się po parku -ujrzy się je, gdyż położenie ruin nie jest nigdzie konkretnie opisane… Po prostu trzeba odkryć je samemu

Kolejną cudowną niespodzianką było napotkanie na naszej drodze pięknego stawu, zamarzniętego, malowniczego, tajemniczego… oraz przeciągające uwagę, znajdujące się w jego sąsiedztwie platany, piękne, dumne i pełne powagi…

Później schodząc już z Kokoryczowego Wzgórza, przeszliśmy jeszcze na spacer po tamtejszych terenach

Przedstawione zdjęcia na pewno nie oddadzą piękna tego terenu; one mogą Was tylko zachęcić!