Wiosna tuż tuż -jako dowód zdjęcia- szczególnie radosny i przekonywujący jest widok obecnych już radojewskich ranników zimowych/wiosennych

Aż miło popatrzeć, jak kwitną i zwiastują wiosnę

W ramach porównania postanowiłam sobie przypomnieć ranniki z zeszłego roku -i okazało się, że tegoroczna zima jest cieplejsza: zeszłoroczne ranniki pojawiły się o prawie m-c później (byliśmy tam dokładnie 28.02.2010).

RADOJEWO:

[See image gallery at mojewyprawy.com]

Źródełko:

//www.youtube.com/watch?v=HomWSDLfNyg

DĘBINA:

[See image gallery at mojewyprawy.com]

Zaskroniec:

//www.youtube.com/watch?v=5dCnd3Cza34

Wiewiórka:

//www.youtube.com/watch?v=WaBbNdUpXWU

Nasza pierwsza wycieczka do Radojewa odbyła się w zarazem w ostatni weekend, jak i dzień lutego.

Dobry czas na spacer, rozchodzenie nowych butów i wyrwanie się z zimowego letargu, tym bardziej, iż pozostałości po zimie nareszcie odchodzą powoli w niepamięć

Pogoda od początku nam sprzyjała; błękitne niebo i temperatura na plusie to było naprawdę coś motywującego

Pojechaliśmy więc autobusem linii 67, by na radojewskiej pętli wysiąść.

Idąc ulicą Piołunową w kierunku Kokoryczowego Wzgórza możemy zaobserwować ciekawy widok: po prawej stronie stara stodoła tylko pozornie „straszy” swoim widokiem. Kiedy tylko podejdzie się bliżej, zauważy się w niej coś ciekawego -odsłonięte cegły są bardzo nietypowe, po ich strukturze widać bowiem, że nie były standardowo wypalane w piecu, ale wysychały na wolnym powietrzu.

Świadczy to o tym, że stodoła ta jest bardzo stara, może nawet starsza, niż radojewski dworek.

Idąc dalej, oczywiście naszą uwagę zwróciły ranniki zimowe (albo raczej „wiosenne” ) dopiero co wyłaniające się na zewnątrz.

Był to też poniekąd jeden z celów naszej wycieczki -ranniki jako zwiastun zbliżającej się wielkimi krokami wiosny

Dotarliśmy również na pseudo-ruiny, malownicze, jak zawsze

Spacer po Kokoryczowym Wzgórzu jak zawsze sprawia, że w ogóle nie czuję się, jak w obrębie miasta, a co dopiero w Poznaniu…

Najbardziej spodobała mi się koza w oknie niestety nie chciała wyjść ze swojego przytulnego schronienia.

Ze wzgórza przy dobrej widoczności da się dostrzec odrobinę poligonu w Biedrusku, ciekawy widok.

Niestety my musieliśmy już prawie biec na autobus powrotny

Jak wskazuje tytuł wpisu, z Radojewa udaliśmy się wprost na Cytadelę, gdzie to Wojtek miał mi do opowiedzenia szczegółową jej historię.

Z Rawelinu nr IV powoli, spacerkiem, poczłapaliśmy dawną fosą w kierunku Rawelinu nr I.

Pogoda nieco się zepsuła, ale nam w ogóle to nie przeszkadzało No i miałam rzadką -jak dla mnie- okazję sfotografować stemple na cegłach Cytadeli Poznańskiej.

Świetna wycieczka, polecam każdemu -zarówno rodowitemu Poznaniakowi, jak i przybyszowi z innych okolic Polski- każdy odnajdzie coś dla siebie.

Nie kazdy Poznaniak wie przecież, że Cytadela Poznańska -a właściwie „Fort Winiary”-  jest jedną z dwóch w skali Polski… (Stosowne źródło)

Ale nie o tym tutaj…

W każdym razie zachęcam jak najbardziej do spaceru po naszej Cytadeli pod kątem historycznym, zarówno z przewodnikiem, który nie tylko ciekawie opowie, ale -a nuż- zafascynuje; jak i równie ciekawą lekturą we własnym zakresie

Tego dnia wybraliśmy się pieszo z Radojewa, przez stary cmentarz -do Moraska.

Cóż tu dużo mówić -przepiękna pogoda i uroczo kwitnące ranniki wiosenne, zobaczcie sami poniżej

Pomimo lutego całkiem wiosenna pogoda …i ten zapach ranników, przypomina o nadchodzącym lecie

Wiadomość dla chcących odwiedzić Radojewo zaintrygowany powyższymi zdjęciami -niestety rannik wiosenny powoli przekwita :/ zapraszam więc w te okolice za rok, by podziwiać kwiecisty żółciutki dywan

Po wizycie na Kokoryczowym Wzgórzu, poszliśmy dalej, w stronę Moraska.

Idąc ul. Poligonową -mijaliśmy też opuszczony ewangelicki cmentarz.

Spodobał mi się też moraski konik, również korzystający ze słonka

W ciągu dalszej części trasy udało nam się również napotkać kilka przebiśniegów

Kolejny jakże mile spędzony dzień