Za oknem środek zimy, więc niech zagości tutaj trochę lata Nic to, że zeszłego -ważne, że zdjęcia przywołują bardzo miłe wspomnienia i, że do następnego lata tylko cztery i pół miesiąca

Zwiedzając linię umocnień niemieckich Oderstellung (o której pisałam niedawno), oprócz panzerwerków -czeka nas jeszcze jedna atrakcja. Mowa o moście kolejowym na rzece Odrze; nadal czynnym -biegnie tu linia: Zbąszynek -Gubin. Most znajduje się na wysokości miejscowości Wyszyna i Pomorsko /Laskowo. Jadąc wałem od strony Cigacic w pewnym momencie widzimy przed sobą tory, a -jeśli mamy szczęście -widzimy i słyszymy pociąg (ja miałam ). Jego urok polega właśnie na położeniu (z obu stron rz. Odry dość daleko do pierwszych osad ludzkich ), pośród lasów, wałów, rzeki i rozlewisk… O tyle „dziwnie” słyszy się nagle, pośród „dzikiej odrzańskiej krainy” świst pociągu -cywilizacji…

Biegnie tu tylko jedna „nitka” kolejowa, ale jest ślad po drugiej -w postaci murowanych podpór na rozlewiskach. Niezwykle ciekawe są również dwie „ceglane wyspy” na rz. Odrze -o ile mogę zrozumieć istnienie jednej (po prawej stronie -jako kontynuacja dla prawego przęsła), tak druga „lewa” -jest dla mnie conajmniej dziwna… Obecnie obie, skazane na samodzielną egzystencję -nadal trwają opierając się wartkim nurtom Odry… Aż do kolejnej powodzi.

Most przetrwał już ich conajmniej kilka…

Wg portalu kolejowego KOLEJ.ONE.PL (notabene -znakomitego, polecam!), linię Zbąszynek -Gubin otwarto na pewno po 1870 r. Więcej na ten temat można dowiedzieć się TUTAJ. Tutaj również można zobaczyć PRZEBIEG LINII ZBĄSZYNEK -GUBIN.

Jeśli chodzi o ciekawostki -tutaj można zobaczyć ciekawe info odnośnie stacji POMORSKO.

Most o tyle różni się od innych, które dotychczas widziałam na rzece Odrze (Stany oraz Nietkowice), iż: po pierwsze jest mostem nadal czynnym i utrzymywanym (w przeciwieństwie do tego w Stanach) i nie posiada kładki dla pieszych (w przeciwieństwie do tego w Nietkowicach). Zdjęcia obu wymienionych mostów znajdują się TUTAJ.

Stary, nieczynny już, most kolejowy w Stobnicy k. Obrzycka, to swego rodzaju „utracona perła Wielkopolski”.

SEZON ROWEROWY 2008 UWAŻAM ZA jak najbardziej OTWARTY !!!

(pierwszy wyjazd bez rękawiczek zimowych )

Dzisiaj postanowiliśmy pojechać PÓŁNOCNYM szlakiem zahaczając o kawałek, wycinek z Poznańskiego Pierścienia Rowerowego

stąd tytuł artykułu; trasa łącznie wyniosła 70 km.

Wyprawa wiodła najpierw przez Rusałkę, gdzie miałam okazję uchwycić mojego Authora Solutiona po tunningu

Stamtąd pojechaliśmy bardzo urokliwą trasą do nieodległego Strzeszynka. Trasa była pełna rowerzystów korzystających -podobnie jak my- z pierwszego prawdziwie wiosennego, ciepłego słońca

Docierając do Kiekrza -wjechaliśmy na Poznański Pierścień Rowerowy, o czym świadczyło oznakowanie na drzewach.

Dalszy odcinek Pierścienia i zarazem -wyjazdu- biegł poligonem Biedrusko (mieliśmy szczęście, szlaban otwarty ). Na tym etapie mój licznik pokazywał nieco ponad 30 km.

Jadąc poligonem -zwiedziliśmy jeszcze kościółek, a właściwie jego ruiny (dawna parafia w Chojnicy). Gdy tworzono biedruski poligon -miasteczko zostało wysiedlone, a kościółek pozostał i niszczeje do dziś.

Dłuższy dzień nareszcie pozwala na dłuższą jazdę rowerem

Kończąc, z biedruskiego poligonu wjechaliśmy do Moraska, a stamtąd dobrze znanym już szlakiem zoltym do Umultowa